ارسال شده توسط: باران باستانی 01 اسفند 1404 ساعت 14:42
پژوهشها نشان میدهد که خشکسالی باستانی شدید، عامل اصلی ناپدید شدن گونه هابیتهای واقعی (هوموفلورسیئنسیس) از جزیره فلورس بوده است. این انقراض احتمالا ۶۱ هزار سال پیش رخ داده است.
این موجودات کوچکاندام که به دلیل قامت کوتاهشان به هابیتها شهرت یافتهاند، حدود ۱۴۰ هزار سال در غار لیانگبوآ زندگی میکردند. محققان با بررسی شواهد زمینشناسی و فسیلی، دریافتند که خشکسالی باستانی شدید، اکوسیستم منطقه را متحول کرده است.
همچنین بخوانید
- خشکسالی عظیم؛ قاتل خاموش امپراتوری قدرتمند آشور
- آیا افزایش یخهای قطب جنوب میتواند شروعکننده یک عصر یخبندان جدید باشد؟
خشکسالی ۶۱ هزار ساله و انقراض هابیتها
محققان شواهدی قوی یافتهاند که تغییرات اقلیمی به ناپدید شدن هوموفلورسیئنسیس (هابیتها) کمک کرده است. هابیتها غار لیانگبوآ در جزیره فلورس را طی خشکسالی طولانی ترک کردند که بین ۶۱ هزار تا ۵۵ هزار سال پیش شدت گرفت.
شواهد علمی و فشار اکولوژیکی
پژوهشگران با تحلیل سیگنالهای شیمیایی استالاگمیتها و دادههای ایزوتوپی دندان فسیلشده فیلهای کوتوله (Stegodon florensis insularis)، طعمه هابیتها، دریافتند روند خشک شدن از ۷۶ هزار سال پیش آغاز و بین ۶۱ هزار تا ۵۵ هزار سال پیش به خشکسالی شدید تبدیل شد.
بیشتر بخوانید
- باکتری یخزده در غار یخی 5000 ساله در برابر آنتیبیوتیکها مقاوم است
- راز انقراض نئاندرتال ها فاش شد؛ آیا انسان مدرن قاتل پسرعموهای خود بود؟
این دوره با ناپدید شدن هوموفلورسیئنسیس همراستا است. به گفته دکتر مایک گاگان اکوسیستم لیانگبوآ همزمان با ناپدید شدن هابیتهای واقعی خشکتر شد؛ بارندگی کاهش و رودخانهها فصلی خشک شدند. جمعیت فیلهای کوتوله، منبع غذایی اصلی، حدود ۶۱ هزار سال پیش بهشدت کاهش یافت.
به گفته دکتر گرت ون دن برگ کاهش همزمان آب شیرین، Stegodon و هوموفلورسیئنسیس نشان دهنده استرس بومشناختی است که هابیتها را مجبور به ترک لیانگبوآ کرد.