ناوهای هواپیمابر کلاس آیووا: چرا رویای نیروی دریایی آمریکا هرگز محقق نشد؟

ناوهای هواپیمابر کلاس آیووا، رویایی جاه‌طلبانه برای نیروی دریایی آمریکا بودند که هرگز محقق نشدند. تبدیل این ناوهای جنگی افسانه‌ای به ناو هواپیمابر، با چالش‌های بزرگی روبه‌رو شد.

ناوهای جنگی کلاس آیووا، از مشهورترین کشتی‌های نیروی دریایی آمریکا، در سال ۱۹۴۳ و اوج جنگ جهانی دوم به خدمت گرفته شدند و در چندین درگیری فعال بودند.

ایده تبدیل به «ناو-هواپیمابر»

ایده تبدیل ناوهای جنگی آیووا به «ناو هواپیمابر» (battlecarrier) شامل حذف برجک‌های عقبی، نصب ۳۲۰ لوله سامانه پرتاب عمودی (VLS) و ایجاد عرشه پرواز برای جت‌های AV-8B هریر II، هلیکوپترها و V-22 Osprey بود. حمل ۸۰۰ تفنگدار دریایی نیز در نظر گرفته شد.

موانع پروژه و لغو آن

نیروی دریایی آمریکا پس از بررسی، این طرح را لغو کرد. دلایل اصلی شامل هزینه‌های نجومی افزودن عرشه پرواز، اصلاحات ساختاری گسترده و هزینه‌های عملیاتی بالا به دلیل نیاز به بیش از ۲ هزار خدمه بود.

به‌روزرسانی‌های واقعی و نقش در جنگ

در دهه ۱۹۸۰، ناوهای کلاس آیووا در چارچوب برنامه «نیروی دریایی ۶۰۰ کشتی» ریگان، به سامانه‌های موشکی تاماهاوک، هارپون، فالانکس CIWS و رادار مجهز شدند. این به‌روزرسانی برد آن‌ها را به بیش از ۱۸۰۰ مایل رساند. در عملیات طوفان صحرا ۱۹۹۱، ناوهای خواهر آیووا موشک‌های کروز پرتاب کرده و صدها گلوله توپ شلیک کردند.

بیشتر بخوانید

• آمریکا ناو آبراهام لینکلن را به خاورمیانه اعزام کرد
• چین در حال ساخت ناو هواپیمابر هسته‌ای است
• چه پروتکل‌های ایمنی باید در عرشه پرواز یک ناو هواپیمابر رعایت شوند؟
• فرانسه بزرگترین ناو هواپیمابر هسته‌ای جهان را جایگزین ناو شارل دوگل می‌کند
• زیردریایی هسته‌ای USS Idaho به ناوگان آمریکا پیوست؛ شکارچی خاموش اقیانوس‌ها

بازنشستگی ناوهای کلاس آیووا

با وجود به‌روزرسانی‌ها، پلتفرم‌های قدیمی ناوهای کلاس آیووا نتوانستند با فناوری‌های مدرن رقابت کنند. آن‌ها در سال ۱۹۹۲ پس از حدود ۵۰ سال خدمت به نیروی دریایی آمریکا بازنشسته شدند.