جزئیات تازه از پرداخت معوقات و افزایش حقوق پرستاران اعلام شد
خبرنگار: شهرزاد باقری
پرداخت معوقات و افزایش حقوق پرستاران؛ آخرین خبرها از وعدههای اجرایی
نشست معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت با شورای عالی نظام پرستاری، ابعاد تازهای از چالشهای عمیق پرستاری در ایران را آشکار کرد. از مشکلات قانونی و پرداختهای ناعادلانه گرفته تا کمبود نیرو و نارضایتی شدید از تبعیضها؛ جامعه پرستاری در وضعیت هشدار قرار دارد.
زخمهای کهنه پرستاری: از سلیقهای عمل کردن تا معوقات طولانی
قاسم ابوطالبی، نایب رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری، در این نشست گلایههای متعددی را مطرح کرد. او از مشکلات قانونی موجود و همچنین عملکرد سلیقهای برخی دانشگاههای علوم پزشکی در اجرای قوانین گلایه کرد. به گفته ابوطالبی، عدم وحدت رویه در پرداختهای مناسبتی و نامتناسب بودن رفاهیات پرستاران با شرایط امروز، از جمله این موارد است.
اما شاید یکی از دردناکترین مسائل، معوقات طولانیمدت مطالبات پرستاران باشد. ابوطالبی با تشکر از ورود وزیر و معاون وزیر بهداشت به این موضوع، تاکید کرد که متاسفانه هنوز در برخی دانشگاهها، پرستاران بین ۶ تا ۸ ماه مطالبات معوق دارند. این در حالی است که مصاحبههای مسئولان، به جامعه پرستاری این باور را داده که این مبالغ پرداخت شده، اما در عمل خبری از آن نیست.
رفتارهای دوگانه در پرداخت اضافهکار (مانند عدم رعایت سقف ۸۰ ساعت)، پرداختهای سلیقهای ضریب تعرفه شیفت عصر و محاسبه عملکرد تعطیلیها و پنجشنبهها نیز از دیگر مواردی بود که نارضایتی شدید پرستاران را به دنبال داشته است.
پرستاری در بحران: سقوط انگیزه و تبعات جبرانناپذیر
ابوطالبی هشدار داد که امروز پرستاری در بحران است. او از ترک کار پرستاران و پایین آمدن شدید انگیزه در این قشر خبر داد که به تعطیلی و ادغام برخی بخشهای بیمارستانی منجر شده و در نهایت، آسیب آن را مردم میبینند. به گفته او، اگر فوقالعاده خاص پرستاران تعیین تکلیف شود، میتواند انگیزهها را تا حد زیادی بازگرداند.
مالیات پلکانی نیز یکی دیگر از عوامل نارضایتی پرستاران است؛ به ویژه تبعیض در حذف مالیات پلکانی بین گروههای بالین، این مشکل را حادتر کرده است. او همچنین خواستار پرداخت تشویقی برای نیروهای درگیر در جنگ (مانند کادر درمان استانهایی که میزبان جمعیت زیاد جنگزده بودند) شد.
صدای پرستاران باید شنیده شود: غیبت در تصمیمگیریها
یوسف رحیمی، نایب رئیس دوم شورای عالی نظام پرستاری، ضمن ابراز امیدواری از حضور معاون وزیر بهداشت، به چند چالش مهم دیگر اشاره کرد. او تاکید کرد که مدیران پرستاری در اکثر دانشگاهها در جلسات هیئت رئیسه حضور ندارند. این در حالی است که معاونت پرستاری بارها در این زمینه مکاتبه کرده اما بینتیجه بوده است. رحیمی این جلسات را مکانی حیاتی برای بیان نظرات و تاثیرگذاری پرستاران دانست و خواستار حضور پررنگتر آنها شد.
او همچنین به عدم حضور مدیر پرستاری در کمیته تخصیص منابع دانشگاهها اشاره کرد و گفت: "شاید اگر پرستاران از محدودیتهای منابع آگاه باشند، همراهی بهتری داشته باشند."
ارتقای جایگاه؛ از کارشناس کنترل عفونت تا مدیران پرستاری
رحیمی به موضوع کارشناسان کنترل عفونت و ایمنی بیمار پرداخت و از معاونت توسعه خواست تا ابلاغیه معاونت پرستاری مبنی بر تبدیل وضعیت این کارشناسان به سوپروایزر کنترل عفونت را اجرایی کند. او دلیل این درخواست را حساسیت پستهای کنترل عفونت و ایمنی بیمار و نیاز به افزایش انگیزه در این بخش عنوان کرد.
از دیگر دغدغههای مهم، جایگاه مدیران پرستاری بیمارستانها بود. رحیمی گفت که در چارت اداری، مدیر بیمارستان و مدیر پرستاری هر دو زیرمجموعه رئیس بیمارستان هستند، اما در عمل، مدیر پرستاری زیر سایه مدیر بیمارستان کار میکند. او خواستار افزایش اختیارات مدیر پرستاری بیمارستان شد تا بتوانند در حوزه خود تصمیمگیر باشند. همچنین، سقفگذاری برای تعرفه پرستاری مدیران پرستاری بیمارستانها یا پرداخت ۳۰ درصد کمتر از مدیر بیمارستان نیز باعث بیمیلی نیروهای توانمند برای پذیرش مسئولیت مدیریت شده است.
استخدام و بازنشستگی: بنبستهای نیروی انسانی
رحیمی به مشکل استخدام پرستاران نیز اشاره کرد. او گفت که بسیاری از بیمارستانها با ظرفیت بالاتر از مجوز فعالیت میکنند، اما سازوکار مناسبی برای جذب نیروی بیشتر وجود ندارد. این در حالی است که حتی نیروهای پرستار بیکار در استانها وجود دارند، اما به دلیل ممنوعیت جذب نیروهای شرکتی یا قراردادی بر اساس برنامه هفتم توسعه، امکان جذب موقت وجود ندارد.
بازنشستگی پیش از موعد پرستاران نیز به یک بنبست تبدیل شده است. بسیاری از پرستاران به دلیل فشار کاری زیاد و کمبود نیرو، توانایی ادامه کار را ندارند، اما دانشگاهها به دلیل مسائل مالی مربوط به پرداخت سنوات پایان خدمت، با درخواست بازنشستگی آنها موافقت نمیکنند. این موضوع نه تنها به ضرر پرستاران است، بلکه زنگ خطری برای بیمه تامین اجتماعی نیز محسوب میشود.
رحیمی با مقایسه استخدامها در حوزه آموزش و پرورش و سلامت، این سوال را مطرح کرد که چرا در سالهای اخیر دهها هزار استخدام در آموزش و پرورش صورت گرفته، اما در حوزه سلامت، نیروها با تمدید طرح و سازوکارهای موقت تامین میشوند؟
راهکارهایی برای نجات پرستاری: از پانسیون تا اصلاح تعرفهها
محمدتقی جهانپور، عضو شورای عالی نظام پرستاری، به معاون وزیر بهداشت پیشنهاداتی ارائه داد:
تقویت پانسیونهای پرستاری: اختصاص ردیف بودجه از منابع داخلی وزارت بهداشت برای پانسیونها، به ویژه در مناطق محروم، برای افزایش انگیزه پرستاران.
رعایت ضرایب تعرفههای پرستاری: تاکید بر رعایت ضرایب تعرفهها در مناطق محروم که در بسیاری از موارد رعایت نمیشود.
حضور نماینده پرستاران در شورای عالی بیمه سلامت: گلایه از اینکه دبیرخانه تعرفه پرستاری زیرمجموعه معاونت درمان است و پرستاران هیچ جایگاهی در شورای عالی بیمه سلامت ندارند.
ایجاد بسته رفاهی جامع برای کادر درمان: سیاستگذاری کلان برای بستههای رفاهی در زمینههای مختلف، به ویژه برای مناطق محروم، به منظور ماندگاری و تشویق کادر درمان.
ساماندهی وضعیت بهیاران: جلوگیری از راهاندازی هنرستانهای بهیاری (چون در چارت بیمارستانها پست بهیار وجود ندارد و سه هزار بهیار بیکار داریم) و در عوض، تسهیل شرایط برای تبدیل وضعیت بهیاران به کاردانی یا کارشناسی فوریتهای پزشکی.
عدالت در پرداخت اضافهکار: پیشنهاد اضافهکار پایه برای مترونها، سرپرستاران و سوپروایزرها که شبانهروزی درگیر هستند، در حالی که مدیران دیگر از اضافهکار کامل و تعرفه پرستاری هم بهرهمند میشوند.
مشکلات دیگر: فوریتهای پزشکی و سهمیه استخدام
لقمان شریفی، عضو شورای عالی نظام پرستاری، به عدم شمول قانون بهرهوری برای نیروهای دیسپیج در فوریتهای پزشکی اشاره کرد و همچنین پایین بودن تعرفه خدمات پرستاری برای نیروهای فوریتهای پزشکی را مطرح ساخت. او همچنین از ناوگان فرسوده آمبولانسها در مراکز اورژانس گلایه کرد.
شریفی به مشکل سهمیه استخدام در استان کردستان اشاره کرد و گفت که با وجود ۱۵۰۰ پست بدون تصدی، سهمیه استخدامی تقریبا صفر است. او پیشنهاد کرد که برای حل این مشکل، امکان جذب نیروی قراردادی خارج از چارچوب استخدام دستگاههای اجرایی برای برخی دانشگاهها فراهم شود.
او همچنین به عدم پرداخت کامل ترمیم حقوق سال گذشته پرستاران اشاره کرد و گفت که تنها دو ماه از آن پرداخت شده، در حالی که نیروهای ستادی وزارت بهداشت و دانشگاهها آن را دریافت کردهاند، اما نیروهای صف هیچ دریافتی نداشتهاند.
در پایان، جلیل آدابی، عضو شورای عالی نظام پرستاری، به عملکرد سلیقهای دانشگاه علوم پزشکی کردستان در محاسبه پنجشنبهها به عنوان روز کاری اشاره کرد که باعث نارضایتی شدید پرستاران شده است. رضا عباسپور، عضو شورای عالی نظام پرستاری، نیز با ایجاد مدارس بهیاری به طور کامل مخالفت کرد و آن را دارای تبعات منفی برای نظام سلامت دانست.
