تبدیل وضعیت کارگران پیمانکاری در هالهای از ابهام؛ تبعیض مزدی ادامه دارد
خبرنگار: شهرزاد باقری
لشکرکشی دوباره کارگران به بهارستان؛ صبر پیمانکاریها برای «حذف واسطهها» لبریز شد
کارگران پیمانکاری سراسر کشور بار دیگر عزم سفر به تهران کردهاند. قرار است روز چهارشنبه، ۱۹ آذرماه، بهارستان میزبان صدای اعتراض کارگرانی باشد که خواسته اصلیشان تنها یک چیز است: پایان بلاتکلیفی طرح ساماندهی کارکنان دولت.
این دومین بار است که نیروهای پیمانکاری در تجمعی سراسری گردهم میآیند. پیش از این در ۱۰ آبانماه نیز تجمعی مشابه برگزار شد، اما طولانی شدن روند تصمیمگیری نهایی توسط دولت چهاردهم و خاطره وعدههای بیسرانجام گذشته، نگرانیها را در دل این قشر زحمتکش تشدید کرده است.
گره کور طرح ساماندهی کجاست
طرحی که قرار بود بساط پیمانکاران را جمع کند، اکنون در ایستگاه دولت متوقف شده است. این طرح پس از تصویب در مجلس به دولت ارجاع شده و حالا چشم امید کارگران به تصمیم نهایی دولت دوخته شده است. اما تاخیر در ابلاغ و اجرای آن، شائبههایی را ایجاد کرده که آیا ارادهای جدی برای حل این معضل قدیمی وجود دارد؟
مطالبه اصلی: امنیت شغلی و حذف تبعیض
مهران ربانی، فعال صنفی کارگران ارکان ثالث نفت، صدای این اعتراض را اینگونه به گوش مسئولان میرساند:
«خواستهی ما روشن است؛ حذف پیمانکار و تبدیل وضعیت نیروها.»
او معتقد است ریشه تمام مشکلات، حضور واسطههایی است که نه تنها امنیت شغلی را از بین بردهاند، بلکه باعث ایجاد شکاف طبقاتی عمیق در محیطهای کاری شدهاند.
دو درد بزرگ کارگران پیمانکاری
نبود امنیت شغلی: کارگر پیمانکاری هر لحظه نگران تمدید نشدن قراردادش است. تبدیل وضعیت میتواند این کابوس دائمی را پایان دهد.
بیعدالتی در پرداخت (تبعیض آشکار): ربانی به نکته تلخی اشاره میکند که برای بسیاری آشناست؛ دو نفر در یک اتاق، یک کار مشابه را انجام میدهند، اما یکی رسمی است و حقوق بالا میگیرد و دیگری پیمانکاری با حقوقی ناچیز. این همان تبعیضی است که تحملش از فقر سختتر است.
ریشه تاریخی ماجرا؛ وقتی واسطهها آمدند
حضور پیمانکاران در مشاغل مستمر و دائمی، میراثی از اواسط دهه ۷۰ است. در آن زمان با شعار «کوچکسازی دولت» و «کاهش هزینهها»، پای پیمانکاران به ادارات و صنایع باز شد. اما نتیجه چه بود؟ به جای کاهش هزینهها، پولی که باید مستقیم در جیب کارگر میرفت، به حساب پیمانکار و واسطه واریز شد. پیمانکاران نیز با کسر بخش قابلتوجهی از حقالزحمه، حقوق ناچیزی به کارگر دادند و در بسیاری موارد، همین حقوق اندک را هم با ماهها تاخیر پرداخت کردند.
وعدههای رئیسجمهور و امید به تغییر
کارگران معترض یادآوری میکنند که این مطالبات دقیقاً در راستای شعارهای انتخاباتی رئیسجمهور و وعدههای مقامات سازمان اداری و استخدامی است. «نظام عادلانه پرداخت» و «حذف تبعیض» کلیدواژههایی بود که بارها شنیده شد و اکنون زمان عمل به آنها فرا رسیده است.
پیام نهایی معترضان: تجمع روز چهارشنبه، هشداری است برای اینکه تا زمانی که پیمانکاران از مشاغل با ماهیت مستمر حذف نشوند، نه امنیت شغلی حاصل میشود و نه عدالت در پرداخت محقق خواهد شد.
